Andrzej Małkowski

Pole tekstowe: Andrzej Juliusz Małkowski, (31.X.1888- 15.I.1919), jeden z twórców polskiego skautingu, wybitny instruktor i teoretyk harcerski, działacz polskich organizacji młodzieżowych i niepodległościowych. Rodził się w Trębkach k. Kutna w rodzinie ziemiańskiej o tradycjach patriotycznych i żołnierskich. Uczył się w Warszawie, Tarnowie, Krakowie i we Lwowie, gdzie w 1906 w VI Szkole Rolnej uzyskał świadectwo dojrzałości. Był współzałożycielem abstynenckiej organizacji uczniów krakowskich „Młodzież”. Był członkiem Zarządu Głównego „Eleuterii” – federacji związków abstynenckich. Należał do „Eleusis”, „Zarzewia”, „Sokoła”. W listopadzie 1909 otrzymał do przetłumaczenia klasyczny podręcznik twórcy skautingu Roberta Baden- Powella „Scouting for Boys”. Po zapoznaniu się z treścią Małkowski stał się entuzjastą i propagatorem skautingu na ziemiach polskich; w 1909- 12 brał udział we wszystkich pracach mających na celu rozwój polskiego skautingu. W październiku 1911 rozpoczął wydawanie „Skauta”, który wkrótce zdobył niezwykłą poczytność. Małkowski traktował skauting jako nowy styl życia i metodę odrodzenia młodzieży. W marcu 1912 wyjechał do Londynu w celu zebrania materiału do nowego wydania swej książki. Po powrocie został odsunięty od prac w „Skaucie” i Naczelnej Komendzie Skautowej. Za wybitne zasługi Małkowski otrzymał od Roberta Baden- Powella skautowy medal „Za Zasługi”. W czerwcu 1913 Małkowski przeniósł się do Zakopanego gdzie wziął ślub z Olgą Drahonowską. Rozwijał tam ożywioną działalność, tworząc silny, niezależny ośrodek harcerski. Udał się do Anglii, a potem do Stanów Zjednoczonych, gdzie zakładał polskie drużyny skautowe wśród wychodźstwa. Od września 1916 pełnił funkcję skautmistrza związkowego w Związku Sokołów Polskich w Ameryce. W styczniu 1917 wraz z grupą „Sokołów” został przyjęty do Wojskowej Szkoły Piechoty, którą ukończył w kwietniu. Następnie służył w armii kanadyjskiej, walczył na froncie we Francji. W listopadzie 1918 został przeniesiony do armii gen. Józefa Hallera. Wysłany w misji wojskowej do polskich oddziałów w Odessie, zginął w czasie podróży w wyniku zatonięcia statku, którym płynął. Imię Małkowskiego nosiło i nosi wiele drużyn i kręgów instruktorskich.

Pole tekstowe: Grono nauczycielskie Gimnazjum Realnego w Zakopanem w roku szkolnym 1913/1914.
Stoją od lewej: Andrzej Małkowski, Michał Peter, Adam Pisz, Władysław Żarnecki, Eustachy Sitowski. Siedzą od lewej: Władysław Kownacki, ks. Eugeniusz Lurat, dyr.. Czesław Odrowąż-Pieniążek, ks. Wawrzyniec Tomniczak, Kazimierz Brzozowski.

Pole tekstowe: Andrzej Małkowski z synem Lutykiem - rok 1915.